محمد على حاجيلو
21
ريشه هاى تاريخى تشيع در ايران ( فارسى )
پذيرش حاكميت عربى خلفا ، اسلام را پذيرفته بودند و همچنين نهضتهاى اعتقادى مذهبى و تا قيامهايى همچون « شريك بنى شيخ مهرى » ، « نفس زكيه » ، « ابراهيم با خمرا » ، « يحيى و ادريس فرزندان عبد اللّه حسنى » ، « حسين بن على ( شهيد فخ ) » و تأسيس دولتهايى مانند ادريسيان ، علويان طبرستان ، قرمطيان ، بويهيان ، اسماعيليان و . . . و خاندانهاى بزرگ شيعه را نمىتوان ناديده گرفت . شيعيان در پرتو زمينههاى بوجود آمده و حمايت و پشتيبانى اين جريانهاى خاص ، توانستند مبانى اعتقادى خود را در قلمرو ممالك اسلامى بهويژه ايران گسترش دهند . اين جريانهاى تاريخى بهطور مستقيم و يا غيرمستقيم زمينهساز تثبيت حقانيت و پذيرش تشيع از طرف ايرانيان گرديد . امّا بعد ؛ خلق اثر علمى آن هم در موضوع تاريخ مكتب برگ اسلامى تشيع ، از توفيقات خداوند متعال و عنايات خاص ائمه معصوم عليهم السّلام است . اين موهبت خداپسندانه به خصوص شامل كسانى است كه با اخلاص كامل ، به قصد اعتلاى كلمة اللّه و گسترش فرهنگ حياتبخش اهل بيت عليهم السّلام تأليف خود را به رشته تحرير درآورده باشد . درياى مواج علوم اسلامى صادق آل محمد صلّى اللّه عليه و إله فرمود : درنگى كن مفضل ! از نعمتهاى الهى براى آدمى نوشتن است . نوشتنى كه رخدادهاى گذشتگان براى بازماندگان و رويدادهاى زندگان براى آيندگان را به رشته تحرير درآورده و با آن نوشتههاى علمى ، اخلاقى و . . . را جاودانه مىكند . « 1 »
--> ( 1 ) . مستدرك الوسايل ، ج 13 ، ص 258 ؛ قال الصادق عليه السّلام : تأمل يا مفضل ! ما انعم اللّه [ به على الانسان ]